14 listopada przypada Światowy Dzień Cukrzycy – choroby, na którą w Polsce cierpi 3 mln osób, na świecie ponad 460 mln osób. Schorzenie znane od starożytności w XXI wieku zostało uznane za niezakaźną epidemię. Światowy Dzień Cukrzycy obchodzony jest każdego roku – 14 listopada. Tego dnia na świat przyszedł Kanadyjczyk Frederick Banting, który za odkrycie insuliny otrzymał w 1923 roku Nagrodę Nobla. Był to przełom w leczeniu tej choroby. Cukrzyca typu 1 zwana jest także młodzieńczą, bo ujawnia się najczęściej do 35. roku życia, jednak najczęściej pojawia się już w wieku dziecięcym. Objawy występują najczęściej nagle i rozwijają się w ciągu kilku tygodni. Często mylone są z zatruciem pokarmowym. Są to bóle brzucha, wymioty, nasilone pragnienie (wypijanie kilku do kilkunastu litrów wody na dobę), wielomocz (poliuria), apatia, zmęczenie, utrata wagi, wilczy głód.
W leczeniu cukrzycy typu 1 niezbędna jest insulinoterapia – wstrzyknięcia podskórne insuliny za pomocą penów lub pompy insulinowej, stałe monitorowanie glikemii, czyli poziomu glukozy we krwi, odpowiednia dieta i aktywność fizyczna. Na cukrzycę typu 1 w Polsce choruje około 180 tys. osób, a diagnozuje się około 1600 nowych przypadków u dzieci do około 14 roku życia. Cukrzyca typu 2, stanowiąca 80-90 proc. przypadków cukrzycy, zwana jest także cukrzycą dorosłych. Ujawnia się zwykle po 35. roku życia, ale coraz częściej dotyka coraz młodsze osoby, niestety spotykana jest również u nastolatków. Powodem choroby najczęściej jest otyłość, złe nawyki żywieniowe (czynniki środowiskowe) lub geny. W przypadku tego typu schorzenia organizm wytwarza insulinę, ale istnieje oporność na jej wchłanianie. Można jednak uwrażliwić komórki na insulinę stosując odpowiednie leki, zrównoważoną dietę, bez nadmiaru cukrów, soli i tłuszczy, regularnie ćwicząc, utrzymując odpowiednią wagę ciała. Cukrzyca typu 2 nie zawsze wymaga podawania insuliny.
Należy pamiętać, że diagnoza cukrzycy zawsze wiąże się ze zmianami. Chory nagle dowiaduje się, że to czego doświadcza, nie jest chwilowe jak dotychczasowe choroby, ale będzie mu towarzyszyło do końca życia. Zmiana rutyny, regularność posiłków, odpowiednio dawkowana aktywność fizyczna, konieczność mierzenia cukru czy często nieprzyjemne sygnały płynące z ciała – do tego wszystkiego chory i jego najbliżsi muszą przywyknąć. Zmiany są – to nieuniknione – ale nie zapominajmy, że dziecko z cukrzycą może w pełni uczestniczyć w życiu klasowym i szkolnym, może uprawiać sport, uczestniczyć w wyjazdach – po prostu żyć, dobrze się bawić i osiągać sukcesy.
Niebieski to symboliczny kolor walki z cukrzycą. W tym dniu wiele budynków jest podświetlanych na niebiesko. Na telebimach w wielu miastach wyświetlana jest prezentacja mająca na celu zwrócenie uwagi na problem cukrzycy w społeczeństwie. Wielu diabetyków nosi najczęściej niebieską opaskę z napisem „Mam cukrzycę – jeśli zemdlałem wezwij lekarza”, dlatego bądźmy uważnymi obserwatorami i nie bójmy się reagować.
Pamiętaj! Cukrzyca dotyka ludzi w każdym wieku – nie bądź obojętny – wspieraj i akceptuj.
Źródło:
mojacukrzyca.pl
pulsmedycyny.pl
